Emancipatie
Trudo wil bewoners die de ambitie hebben om te stijgen op de sociale en maatschappelijke ladder, ondersteunen. Niet alleen op het gebied van wonen, maar ook op het gebied van werk en inkomen, onderwijs, vrije tijd en recreatie, gezondheid en welzijn. We starten daarvoor op deze terreinen zelf geen voorzieningen, maar proberen bestaande voorzieningen beter toegankelijk te maken en zullen (vooral kleinschalige) initiatieven initiëren, faciliteren en ondersteunen.
Tot het midden van de jaren ’90 stelden ook wij ons op het min of meer vanzelfsprekende standpunt dat de corporatie er was voor de fysieke opgave: stenen stapelen en binnendeuren plaatsen. Gaandeweg ontstond echter het gevoel dat we als maatschappelijke ondernemer in Vastgoed+ meer wilden en konden doen. Toen we in 2005 met onze stakeholders het debat aangingen over de strategische keuzes van onze corporatie, werd dat initiatief met applaus ontvangen. Daarbij waren echter ook kritische geluiden te horen, die ingingen tegen de beperkte taakopvatting van de corporatie. Met name als het gaat om stedelijke vernieuwing en leefbaarheid, zouden we meer betrokkenheid mogen en moeten tonen.
In debat met de stad
Waar ligt onze taak? Waar kunnen we méér betekenen? Op zoek naar antwoorden hebben we in 2007 een groot aantal autoriteiten essays laten schrijven en organiseerden we een stadsdebat over het maatschappelijk ondernemerschap van onze corporatie. De boodschap die we van de stad en onze stakeholders meekregen: richt je als corporatie ook op de sociale en economische dimensie van de samenleving. Met die boodschap zijn we aan de slag gegaan, om uiteindelijk een nieuwe kernactiviteit aan ons takenpakket toe te voegen: Emancipatie.
Behoefte aan ondersteuning
Jarenlang hebben we in ons land gedacht dat in onze verzorgingsstaat nagenoeg iedereen zijn of haar leven wel op eigen kracht georganiseerd krijgt. Dat blijkt echter absoluut niet het geval te zijn. Tal van ondersteunende diensten die vanuit de verzuiling tot stand zijn gekomen, zijn verdwenen, waardoor heel veel mensen er in hun eentje voor zijn komen te staan. Een substantiële groep mensen weet de weg niet te vinden in het woud van regels en procedures van onze verzorgingsstaat. Trudo wil hen helpen.
Waar mensen vooruit willen komen, willen wij hen ondersteunen. Dat doen we voor onze Bijzondere Klanten. Dat doen we bij stedelijke vernieuwing. En dat doen we als er leefbaarheidvraagstukken spelen.
Het begrip emancipatie valt op drie niveaus te bezien.
Individueel niveau
Op individueel niveau helpen wij als bemiddelaars en verwijzers mensen de weg te vinden. We zorgen ervoor dat mensen die vooruit willen maar dat niet op eigen kracht georganiseerd krijgen, bij de juiste instantie en de juiste functionaris terecht kunnen. We regelen bijvoorbeeld dat iemand met een uitkering de juiste weg vindt om kwijtschelding te krijgen voor de WOZ. We onderzoeken voor een Turkse mevrouw die Nederlands wil leren, wat voor haar de juiste plek is, de juiste docent, het juiste moment. Op dit individuele niveau gaat het dus vooral om de competentie netwerken.
Buurtniveau
Op buurtniveau gaat het om meer dan het vermogen om de juiste verbindingen te maken. De cumulatieve achterstanden die we in wijken als de Kruidenbuurt en Woensel-West constateren, spelen op allerlei terreinen. Ook en vooral op het gebied van taal en onderwijs, werk en vrije tijd. We leveren op een actieve manier onze bijdrage om die achterstanden weg te werken, door een context te creëren die mensen uitdaagt en helpt een volgende stap op de maatschappelijke ladder te zetten. Het Cruydenhuisch in de Kruidenbuurt is daar een uitstekend voorbeeld van. Dit wijkrestaurant fungeert tevens als ontmoetingsruimte en als plaats waar computerlessen, taalcursussen en andere programma’s kunnen plaatsvinden. Of waar reïntegratieactiviteiten worden georganiseerd. Direct in de buurt, zo dicht mogelijk bij de mensen thuis.
Stedelijk niveau
In onze rol op het gebied van emancipatie, begrenzen we ons tot de Kruidenbuurt en Woensel-West. Daar lopen de pilots die ons de kennis en ervaring moeten opleveren waar die betrekkelijk nieuwe rol om vraagt. Daarmee leggen we ons echter een forse beperking op. Op stedelijk niveau willen we echter eveneens een aantal voorzieningen creëren die ook mensen uit andere delen van de stad de mogelijkheid bieden om in te haken. Wederom focussen we ons hier op die plaatsen waar dat het hardste nodig is, de erkende impulswijken in Eindhoven. En ook hier richten we ons vooral op kinderen en jongeren. Voor hen riepen we het Trudo Emancipatiefonds en de Trudo Weekendschool in het leven.
Zie ook de volgende cases: